2009/Feb/06

บางทีสิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน เราก็คิดว่าเราก็ต้องเห็นอยู่อย่างนั้นตลอดไป
ไม่เคยคิดว่าสิ่งนั้น สำคัญกับเรา มองไม่เห็นแม้แต่ค่าของๆสิ่งนั้น
เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน คนๆนั้นวิ่งตามคอยใส่ใจเราอยู่ทุกวัน
เราก็มักจะดูว่าใครคนนั้น เป็นคนงี่เง่า น่ารำคาญ
จนวันนึงถ้าเราต้องสูญเสียใครคนนั้นไป เราอาจจะรู้สึกเสียใจและเสียดาย
เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้เค้ากลับมาเหมือนเดิม
หรือ บางทีเราก็อาจจะรู้สึกว่าดีใจที่เราได้มีชีวิตที่ปราศจากความน่ารำคาญ
แต่จะมีใครที่รู้สึกหรือ นึกถึง ความรู้สึกของคนที่เป็นฝ่ายให้บ้าง

บางทีสิ่งที่เค้าให้อาจไม่ได้ตั้งใจทำให้เรารำคาญ 
แต่ที่เค้าทำไปเพราะ รักเราจริงๆ และ เป็นห่วงเราจริงๆ

เหมือนความรักของพ่อแม่ ความรักของเพื่อนสนิทที่เรามีอยู่
เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้เราด้วยความจริงใจ

เราเคยคิดบ้างไหม เคยคิดว่าเราดูแลความรู้สึกของเค้าดีพอหรือยัง
เราให้ความสำคัญถูกคนหรือเปล่า?
เราให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุมากกว่าความรู้สึกหรือเปล่า?

สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่ต้องมองด้วยหัวใจ
แต่เรามักจะไม่ใช้หัวใจมองคนที่ให้ความรู้สึกดีๆให้เรา
เรามองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสินด้วยสายตา
แต่บางทีสิ่งที่เรามองข้ามไป อาจเป็นสิ่งที่ดีมี่สุดในชีวิตเราก็เป็นได้

Comment

Comment:

Tweet


เพราะเราอยู่ไกล้กันเกินไป

ทำให้เลือนลางพาลมองไม่เห็น

เหมือนตากับจมูก
#3 by youuue At 2009-02-06 18:09,
โดนใจมากเลยครับ

เจอกับตัวเองเลย Hot! Hot!
#2 by comzine At 2009-02-06 11:57,
Hot!
#1 by ผปแฟหก At 2009-02-06 11:29,

^O^ ToFf3e ^O^
View full profile