ยังจำความทรงจำแรกของชีวิตกันได้หรือเปล่า.. ??
ไม่ต้องถึงขนาดว่า จำได้ว่าตอนนั้น ฉันว่ายไปถึง มดลูก ก่อนใครเพื่อนดีใจมาก อย่างนี้มันเกินไป
เอาเป็นว่า.. ความทรงจำในวัยเด็กสุดของเรา เท่าที่เราพอจะจำได้.. ยังจำกันได้บ้างไหม
ความทรงจำสีจาง
กานต์(ปัจจุบันเรียนอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังย่านบางเขน) จำได้ว่า..กำลังขี้อยู่ในห้องน้ำ แล้วขี้ไม่ออก ก็เลยตะโกนเรียกพี่ พี่..ขี้ไม่ออก ให้พี่มาช่วย.. (น่าสงสารพี่กานต์จริง ๆ)
ปิ (ปัจจุบันเรียนอยู่มหาวิทยาลัยที่คิดค่าหน่วยกิจถูกที่สุดในประเทศไทย) จำได้ว่า..มองเห็นพ่อยืนอยู่หน้าร้านขายของตรงข้ามบ้าน ก็เลยวิ่งไปหา ร้องเรียกพ่อ แล้วก็เข้าไปกอด พ่อยืนนิ่งให้กอดอยู่สักพัก พ่อก็พูดว่า เฮ้ย.. ไม่ใช่พ่อมึง .. กูกอดใครไม่รู้ กูนึกว่าพ่อกู.. (อย่ามากอดพ่อกูก็แล้วกัน)
นก (เรียนอยู่ที่เดียวกับปิ) จำได้ว่า..หิวนม แต่แม่ไม่ให้กิน ก็เลยร้องไห้..
ณัฐ (ปัจจุบันเรียนอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังที่มีตัวอักษรแรกของชื่อคือ ข.ไข่) จำได้ว่า..นอนอยู่บนเตียงตรงกลาง ระหว่างพ่อกับแม่
ก้อย (เรียนที่เดียวกับณัฐ) จำได้ว่า..ไปเล่นกะเพื่อนข้างบ้านอะ แม่ตามหาให้ทั่วเลย (ชอบเที่ยวตั้งแต่เด็ก)
มล (เรียนที่เดียวกับก้อย) จำได้ว่า..เล่นสร้างบ้านอยู่ที่บ้าน แล้วก็เข้าไปอยู่เอง
รุ้ง (เรียนที่เดียวกับมล) จำได้ว่า.. ก็คงจะตอนเรียนอยู่อนุบาลล่ะมั๊ง ต้องเดินไปโรงเรียนอนุบาลพระกุมารเยซูกับแม่ แล้วแม่ก็ต้องอุ้มน้องอีก เออ ก่อนถึงโรงเรียนก็ต้องแวะซื้อขนมใต้ต้นไม้ใหญ่ แล้วค่อยเดินเข้าโรงเรียน ...แล้วทำไมความจำแรกของปลั๊กมันตลกอย่างเงี้ย จำไปเพื่ออะไรเนี่ย มีอะไรฝังใจรึเปล่า ส่วนเค้าจำได้เพราะมันเป็นกิจวัตรประจำวันน่ะ (ตอนนั้นคงปวดฉี่อย่างแรงมั้ง ถึงจำได้)
อ้น (เรียนที่เดียวกับรุ้ง) จำได้ว่า..แม่เรียกลงบันได ตอนนั้นก็อยู่บนบ้าน แม่อยู่ข้างล่างบันได พอเรียกเราลงไป เราก็ลงไป ... แต่ว่าตอนนั้นเด็กมาก .. แล้วยังไงไม่รู้ตอนนั้น เดินลงบันไดพลาด ... หัวทิ่มกับขั้นบันได หัวแตกอย่างใหญ่ เย็บ 11 เข็ม... ก็ยังงงว่า ทำไมไม่ตายหว่า เหอๆ (เออ..ทำไมไม่ตายวะ)
วรรณ (เรียนอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังที่มีตัวอักษรแรกของชื่อคือ ศ.ศาลา) จำได้ว่า.. ไม่รู้อ่ะ ไม่แน่ใจ แล้วถามทำไมอ่ะ ว่างหรอ???? คิดว่า จำได้ว่ามีประกวดนางงาม แล้วปุ๋ยชนะ เหอๆๆๆๆ (เห ๆๆๆ)
หยิน (เรียนอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังที่ตั้งอยู่ติดกับมาบุญครอง) จำได้ว่า.. ...ที่จำได้ น่ะ จำไม่ได้หรอก แต่ที่นึกถึงคือเหตุการณ์ตอนที่ฝนเพิ่งหยุดตกแล้วเราลื่นล้ม คิดว่าไม่ได้ร้องไห้นะ แต่เเม่เข้ามาเรียกขวัญให้ เอามือลูบหัวแล้วก็กอด จำได้ว่าตอนนั้นไม่รู้ไร แต่ที่แน่ ๆ คือแม่กอดเรา เราก็เอาแต่จำเม็ดไฝที่อยู่บนอกแม่ ...
แอ็บส์ (เรียนอยู่ม.มหิดล มั้ง..ไม่แน่ใจ ..แหะ ๆ โทษที) จำได้ว่า.. คงเป็นจำได้ว่า มีคนจูงมือเดินไปซื้อลูกอมเซี่ยงไฮ้ ในคิวรถที่โกสุมล่ะมั้ง แค่นี้แหละว่ะ (มีลูกอมเซี่ยงไฮ้ด้วยเหรอ เคยได้ยินแต่ขนมเวเฟอร์เคลือบช็อคโกแลตตราเซี่ยงไฮ้)
พี่ฝ้าย (เคยเรียนอยู่ มช. ตอนนี้เรียนจบ ทำงานแล้ว) จำได้ว่า.. เอ่อ จำได้ว่า ตอนแรกๆ ไปโรงเรียนอนุบาลไม่ร้องไห้ ....แต่หลังจากนั้น 1 อาทิตย์ ก็มาร้องไห้ไม่ยอมไปโรงเรียน เพราะว่า ขี้เกียจไปโรงเรียน 555.. (ติ๊งต๊อง)
พี่กุ้ง (เรียนอยู่มหาวิทยาลัยที่อยู่ใกล้ ๆ กับมหาวิทยาลัยรามคำแหง) จำได้ว่า.. ตอนอนุบาลสอบได้ที่สอง ดีใจมาก ถึงบ้านก็เอาผลสอบไปให้แม่ดู แม่ก็ชมว่าเก่ง..
แล้วความทรงจำของคุณล่ะ ? (เขียนลงในคอมเม้นต์ก็ได้นะ)
ความทรงจำใดที่เลว ร้าย ขอให้ลืมมันไป ... ความทรงจำใดที่ดี ที่สดใส ขอให้เก็บมันไว้ในใจเรา(ตลอดไป)
ไม่ต้องถึงขนาดว่า จำได้ว่าตอนนั้น ฉันว่ายไปถึง มดลูก ก่อนใครเพื่อนดีใจมาก อย่างนี้มันเกินไป
เอาเป็นว่า.. ความทรงจำในวัยเด็กสุดของเรา เท่าที่เราพอจะจำได้.. ยังจำกันได้บ้างไหม
ความทรงจำสีจาง
กานต์(ปัจจุบันเรียนอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังย่านบางเขน) จำได้ว่า..กำลังขี้อยู่ในห้องน้ำ แล้วขี้ไม่ออก ก็เลยตะโกนเรียกพี่ พี่..ขี้ไม่ออก ให้พี่มาช่วย.. (น่าสงสารพี่กานต์จริง ๆ)
ปิ (ปัจจุบันเรียนอยู่มหาวิทยาลัยที่คิดค่าหน่วยกิจถูกที่สุดในประเทศไทย) จำได้ว่า..มองเห็นพ่อยืนอยู่หน้าร้านขายของตรงข้ามบ้าน ก็เลยวิ่งไปหา ร้องเรียกพ่อ แล้วก็เข้าไปกอด พ่อยืนนิ่งให้กอดอยู่สักพัก พ่อก็พูดว่า เฮ้ย.. ไม่ใช่พ่อมึง .. กูกอดใครไม่รู้ กูนึกว่าพ่อกู.. (อย่ามากอดพ่อกูก็แล้วกัน)
นก (เรียนอยู่ที่เดียวกับปิ) จำได้ว่า..หิวนม แต่แม่ไม่ให้กิน ก็เลยร้องไห้..
ณัฐ (ปัจจุบันเรียนอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังที่มีตัวอักษรแรกของชื่อคือ ข.ไข่) จำได้ว่า..นอนอยู่บนเตียงตรงกลาง ระหว่างพ่อกับแม่
ก้อย (เรียนที่เดียวกับณัฐ) จำได้ว่า..ไปเล่นกะเพื่อนข้างบ้านอะ แม่ตามหาให้ทั่วเลย (ชอบเที่ยวตั้งแต่เด็ก)
มล (เรียนที่เดียวกับก้อย) จำได้ว่า..เล่นสร้างบ้านอยู่ที่บ้าน แล้วก็เข้าไปอยู่เอง
รุ้ง (เรียนที่เดียวกับมล) จำได้ว่า.. ก็คงจะตอนเรียนอยู่อนุบาลล่ะมั๊ง ต้องเดินไปโรงเรียนอนุบาลพระกุมารเยซูกับแม่ แล้วแม่ก็ต้องอุ้มน้องอีก เออ ก่อนถึงโรงเรียนก็ต้องแวะซื้อขนมใต้ต้นไม้ใหญ่ แล้วค่อยเดินเข้าโรงเรียน ...แล้วทำไมความจำแรกของปลั๊กมันตลกอย่างเงี้ย จำไปเพื่ออะไรเนี่ย มีอะไรฝังใจรึเปล่า ส่วนเค้าจำได้เพราะมันเป็นกิจวัตรประจำวันน่ะ (ตอนนั้นคงปวดฉี่อย่างแรงมั้ง ถึงจำได้)
อ้น (เรียนที่เดียวกับรุ้ง) จำได้ว่า..แม่เรียกลงบันได ตอนนั้นก็อยู่บนบ้าน แม่อยู่ข้างล่างบันได พอเรียกเราลงไป เราก็ลงไป ... แต่ว่าตอนนั้นเด็กมาก .. แล้วยังไงไม่รู้ตอนนั้น เดินลงบันไดพลาด ... หัวทิ่มกับขั้นบันได หัวแตกอย่างใหญ่ เย็บ 11 เข็ม... ก็ยังงงว่า ทำไมไม่ตายหว่า เหอๆ (เออ..ทำไมไม่ตายวะ)
วรรณ (เรียนอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังที่มีตัวอักษรแรกของชื่อคือ ศ.ศาลา) จำได้ว่า.. ไม่รู้อ่ะ ไม่แน่ใจ แล้วถามทำไมอ่ะ ว่างหรอ???? คิดว่า จำได้ว่ามีประกวดนางงาม แล้วปุ๋ยชนะ เหอๆๆๆๆ (เห ๆๆๆ)
หยิน (เรียนอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังที่ตั้งอยู่ติดกับมาบุญครอง) จำได้ว่า.. ...ที่จำได้ น่ะ จำไม่ได้หรอก แต่ที่นึกถึงคือเหตุการณ์ตอนที่ฝนเพิ่งหยุดตกแล้วเราลื่นล้ม คิดว่าไม่ได้ร้องไห้นะ แต่เเม่เข้ามาเรียกขวัญให้ เอามือลูบหัวแล้วก็กอด จำได้ว่าตอนนั้นไม่รู้ไร แต่ที่แน่ ๆ คือแม่กอดเรา เราก็เอาแต่จำเม็ดไฝที่อยู่บนอกแม่ ...
แอ็บส์ (เรียนอยู่ม.มหิดล มั้ง..ไม่แน่ใจ ..แหะ ๆ โทษที) จำได้ว่า.. คงเป็นจำได้ว่า มีคนจูงมือเดินไปซื้อลูกอมเซี่ยงไฮ้ ในคิวรถที่โกสุมล่ะมั้ง แค่นี้แหละว่ะ (มีลูกอมเซี่ยงไฮ้ด้วยเหรอ เคยได้ยินแต่ขนมเวเฟอร์เคลือบช็อคโกแลตตราเซี่ยงไฮ้)
พี่ฝ้าย (เคยเรียนอยู่ มช. ตอนนี้เรียนจบ ทำงานแล้ว) จำได้ว่า.. เอ่อ จำได้ว่า ตอนแรกๆ ไปโรงเรียนอนุบาลไม่ร้องไห้ ....แต่หลังจากนั้น 1 อาทิตย์ ก็มาร้องไห้ไม่ยอมไปโรงเรียน เพราะว่า ขี้เกียจไปโรงเรียน 555.. (ติ๊งต๊อง)
พี่กุ้ง (เรียนอยู่มหาวิทยาลัยที่อยู่ใกล้ ๆ กับมหาวิทยาลัยรามคำแหง) จำได้ว่า.. ตอนอนุบาลสอบได้ที่สอง ดีใจมาก ถึงบ้านก็เอาผลสอบไปให้แม่ดู แม่ก็ชมว่าเก่ง..
แล้วความทรงจำของคุณล่ะ ? (เขียนลงในคอมเม้นต์ก็ได้นะ)
ความทรงจำใดที่เลว ร้าย ขอให้ลืมมันไป ... ความทรงจำใดที่ดี ที่สดใส ขอให้เก็บมันไว้ในใจเรา(ตลอดไป)
