บางครั้ง เราสมหวังในสิ่งที่ได้ตั้งใจไว้...ยินดีด้วยนะ
แต่ถ้ามันไม่สมหวังสักทีล่ะ คุณยังอยากจะรอคอยมันต่อไปมั้ย
บางคนเลือกที่จะรอ...เพราะเห็นว่า ยังพอมีความหวัง
บางคนเลือกที่จะรอ...เพราะรู้สึกว่า ยังไม่ได้พยายามถึงที่สุด
บางคนเลือกที่จะรอ...เพราะคนรอบข้าง บอกให้รออย่างมีความหวัง
"และก็ยังมีบางคน...เลือกที่จะรอ...ทั้งๆที่ไม่มีความหวังเลยแม้แต่น้อย"
กับคำตอบข้อสุดท้าย...การรอคอยอย่างไม่มีความหวัง
เราอาจจะมีความสุข เพียงได้เฝ้ามองความเป็นไป
ของสิ่งที่เราตั้งใจอยากจะครอบรอง
เราอาจกำลังเดินเข้าใกล้สิ่งๆนั้นอย่างช้าๆ
แต่บางทีก็ยังมีกำแพงมาขวางกั้นอยู่
แม้เราอยากจะยิ้อเวลาทั้งชีวิตเพื่อสิ่งสิ่งนั้น...
เพราะคิดว่า สักวันจะต้องได้มันมาครอบครอง
แล้วถ้าคุณใช้เวลาทั้งชีวิตหมดไปแล้ว แต่ก็ยังคงไม่ได้มันมาครอบครอง...
คุณคงเป็นคนหนึ่ง ที่มีชีวิตที่น่าสงสารทีสุดในโลก
การเดินทางของชีวิตที่ดูเหมือนจะยาวนาน
แท้จริงแล้ว มันก็สั้น เท่ากับ 1 ลมหายใจของเราเท่านั้น
เวลา...มีค่าเท่าๆกับสิ่งที่คุณหวังและใฝ่หา
แต่เวลาจะไร้ค่า...หากถูกยึดยื้อไว้ให้กับสิ่งที่ไม่มีวันได้มันมาครอบครอง
อย่ามัวเสียเวลา...ให้กับความว่างเปล่า
เวลาสำหรับวันข้างหน้า...อาจมีสิ่งที่คุณต้องการ
มากกว่าที่คุณกำลังต้องการตอนนี้ก็ได้
ใครจะรู้..................................
เจิม ~
