เดินขึ้นบันได..กว่าจะถึงขั้นสุดท้าย..ต้องผ่านขั้นแรก

เราต่างมีจุดหมายอยู่ที่ชั้นสองเหมือนกัน
กว่าจะขึ้นไปได้..ก็ต้องก้าวขึ้นบันไดไปทีละขั้น
บางคนเรียนลัด..พยายามก้าวทีละสองถึงสามขั้น
แต่พลัดตกลงมาก็เจ็บ..แถมต้องมารักษาตัวเสียเวลาเข้าไปอีก
หลายคนมีความฝัน..และก็อยากจับต้องมันได้เร็วๆ ..ไปถึงมันเร็วๆ
แต่กลับลืมมองว่า..กว่าจะถึงมันได้..
เราต้องขึ้นบันไดขั้นที่ 1 2 3 ไปเรื่อยๆ ก่อน

ฉันเชื่อเสมอว่า..เรามักจะฝันในสิ่งที่ไกลเกินตัว
และไม่สามารถทำในขณะนั้นได้
เราต้องผ่านสนามฝึกฝน..พัฒนาความสามารถของตัวเอง..
เพื่อไต่เต้าไปสู่จุดนั้น..
ในเมื่อเรามองเห็นชั้นสองอยู่ข้างหน้า..
แล้วรู้ว่าบันไดที่จะก้าวจะนำเราไปสู่มัน
เราก็ต้องเดินขึ้นไป..ทำอะไรที่ไม่อยากทำ..แต่เป็นทางผ่านไปสู่ปลายทาง
ไม่ต้องกลัวว่า..ขณะเราเดิน..จะทำให้เราเบี่ยงทิศทาง
ถ้าเรามองเห็นจุดหมายชัดเจน..เราจะเดินไปถึงมัน..
จะเป็นเมื่อไหร่นั้น..เดี๋ยวก็รู้