"ขอสายคุณผู้หญิงหน่อย" นักธุรกิจบอกกับสาวใช้ที่มารับสาย
"ไม่ได้หรอกค่ะ พูดกับคุณผู้หญิงตอนนี้ไม่ได้หรอกค่ะ" สาวใช้ตอบกลับมา
"ทำไมพูดไม่ได้ คุณผู้หญิงกำลังทำอะไรอยู่"
นักธุรกิจชักฉุนสาวใช้ขึ้นมานิดๆ
"ตอนนี้คุณผู้หญิงกำลังนอนอยู่กับคุณผู้ชายค่ะ"

ได้ฟังสาวใช้ตอบกลับมาอย่างนั้น นักธุรกิจโกรธขึ้นมาทันที อารมณ์วูบวาบ
เลือดฉีดขึ้นหน้า มือที่ถือโทรศัพท์อยู่ สั่นระริก ตะคอกเสียงสั่งสาวใช้

"แกขึ้นไปที่ห้องทำงานของฉันเดี๋ยวนี้นะ หยิบปืนพกในลิ้นชักโต๊ะทำงาน
แล้วเข้าไปยิงทั้งไอ้ผู้หญิงผู้ชายชาติชั่ว ทั้งสองคนนั่น
ให้มันตายโหงไปพร้อมๆ กันเลย เข้าใจมั๊ย" "ค่ะ ค่ะ ค่ะ"
สาวใช้ระล่ำระลักรับคำ นักธุรกิจถือหูโทรศัพท์คอยอยู่

ครู่ใหญ่ได้ยินเสียงปืนดังขึ้นสองนัดซ้อน "โป้ง โป้ง ..." อักสักครู่
สาวใช้กลับมารายงานด้วยเสียงสั่น แสดงความตื่นเต้น "ยิงแล้วค่ะ
ตายทั้งคู่เลย แล้วปืน ปืน ล่ะคะ จะทำอย่างไรดีคะ"

นักธุรกิจสั่งด้วยเสียงเฉียบขาด ช้าๆ ชัดถ้อยชัดคำ "ฟังนะ
แกเอาผ้าเช็ดด้ามปืนให้สะอาด ลบลายมือของแกเสียให้หมด แล้วเอาไปโยนทิ้ง
ในบ่อหลังบ้าน" "แต่.. แต่ที่บ้าน ไม่มีบ่ออะไรเลยที่คะ"

"เป็นไปได้อย่างไง ไม่มีบ่อ... ก็บ่อน้ำหลังครัวยังไงล่ะ แต่ เอ๊ะ!
ที่นั่น โทรศัพท์เบอร์โทรอะไรน่ะ" เสียงคนใช้ตอบมาตามสาย " 0-2919-1235 ค่ะ"
"อุ๊ย ขอโทษครับ ต่อผิด" เสียงวางหูโทรศัพท์ดังกริ๊ก